امروز کتابی به دستم رسید به نام “اصطلاحات خودمانی” اثری از “دکتر محمود اکرامی” انقدر این کتاب به نظرم جالب آمد که ناخودآگاه سی چهل صفحه از آن را بدون اینکه قصد خواندنش را داشته باشم خواندم!
این کتاب مجموعهای از اصطلاحات خیابانی است که مردم استفاده می کنند. دکتر اکرامی خود را از قید و بند اصول دستوری رها کرده و خیلی آزادانه به این مقوله پرداخته. اگر این کتاب را که قیمتش 3000 تومان است نخرید کل عمرتان برفناست! (ما که امانت گرفتیم.) چند اصطلاح خیلی جالب را برایتان میآورم:
آب پرتقال:لوس/ بچه ننه/ کسی که خیلی خودش را دوست دارد
آفتابه: بیریخت/ بیارزش/ یهوری/ چلاق
اسب: آدم گیج
اوچیکتیم: تغییر یافته (کوچکتیم) نهایت تحقیر خود در برابر دوست
پشکل نشان: بیارزش/ بیمارک
تیمیز: (تمیز) عالی/ خوب
جواد: کسی که لباس دمده میپوشد
سننه: به تو چه ربطی دارد
فاطی کماندو: زن چادری که به بیحجابها گیر میدهد
در پایان باید به این نکته اشاره کنم که این کتاب چند فصل دارد و یکی از فصلهایش فرهنگ است و بقیه نقد و تفسیر این نوع فرهنگ (خیابانی) است. تقسیم بندیها و ریزبینیهای دکتر اکرامی در این موارد واقعا خواندنیست.